Czym są czynniki CMR?

CMR to substancje i czynniki, które mogą wykazywać działanie:

• rakotwórcze (Carcinogenic),
• mutagenne (Mutagenic),
• szkodliwe na rozrodczość (toxic to Reproduction).

Z czynnikami CMR pracownicy mogą mieć kontakt w różnych branżach i procesach technologicznych. Do przykładów należą m.in. benzen, formaldehyd, niektóre związki metali, a także pył drewna, krzemionka krystaliczna czy spaliny emitowane przez silniki Diesla.

Co umożliwia nowa e-usługa?

Uruchomienie e-usługi ma na celu ułatwienie pracodawcom realizacji obowiązków związanych ze zgłaszaniem występowania czynników CMR w środowisku pracy. Elektroniczne przekazywanie wymaganych informacji pozwali ograniczyć konieczność korzystania z tradycyjnej, papierowej formy oraz usprawni kontakt z organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Gdzie można znaleźć e-usługę?

E-usługa jest dostępna na platformie e-Sanepid, w zakładce „E-usługi”.

Formularz elektroniczny prowadzi użytkownika przez kolejne etapy zgłoszenia, pomagając w uporządkowaniu przekazywanych danych i ograniczeniu ryzyka pominięcia wymaganych informacji.

Artykuł Nowa e-usługa na platformie e-Sanepid – „Zgłaszanie czynników rakotwórczych, mutagennych i reprotoksycznych w środowisku pracy” pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Choć dokument nie stanowi aktu prawnego, jego znaczenia nie należy bagatelizować. Wytyczne mogą stanowić istotny punkt odniesienia dla organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej podczas kontroli oraz dla przedsiębiorców przy ocenie, czy wdrożone procedury zapewniają właściwy poziom bezpieczeństwa sanitarnego. 

Jakie obszary obejmują wytyczne?

Dokument został podzielony na pięć głównych bloków tematycznych:

• miejsce świadczenia usług,
• higiena personelu i środki ochrony indywidualnej,
• narzędzia, sprzęt i materiały wykorzystywane podczas zabiegów,
• dekontaminacja i sterylizacja,
• procedury bezpieczeństwa sanitarnego. 

Obowiązkowe procedury dla zabiegów naruszających ciągłość tkanek

Szczególnie istotne znaczenie mają wytyczne dotyczące zabiegów takich jak:

• manicure i pedicure wykonywany narzędziami ostrymi,
• przekłuwanie uszu i piercing,
• tatuaż,
• makijaż permanentny,
• zabiegi kosmetyczne powodujące uszkodzenie skóry. 

GIS wyraźnie wskazuje, że podmioty wykonujące takie usługi powinny posiadać wdrożone procedury określające m.in.:

• sposób wykonywania czynności powodujących naruszenie ciągłości tkanek,
• zasady korzystania z narzędzi poddawanych sterylizacji,
• procedury dezynfekcji skóry,
• zasady dekontaminacji narzędzi i pomieszczeń. 

Co więcej, procedury powinny być na bieżąco aktualizowane i rzeczywiście stosowane w praktyce, a nie jedynie przechowywane w dokumentacji salonu. 

Klient ma prawo pytać o sterylność narzędzi

Na uwagę zasługuje również wyraźne podkreślenie uprawnień klienta. GIS wskazuje, że przy każdym stanowisku powinna znajdować się informacja potwierdzająca, że używane narzędzia są higienicznie bezpieczne. Klient powinien mieć możliwość zweryfikowania sterylności pakietu sterylnego przed jego otwarciem, a samo otwieranie pakietów powinno odbywać się bezpośrednio przed zabiegiem, w obecności klienta. 

Publikacja GIS powinna skłonić przedsiębiorców z branży beauty do przeprowadzenia wewnętrznego audytu w zakresie zgodności praktyki salonu z aktualnymi wytycznymi GIS. 

Z publikacją można zapoznać się pod adresem: https://www.gov.pl/web/psse-glogow/wytyczne-i-zalecenia-gis-w-zakresie-swiadczenia-uslug-branzy-beauty

Artykuł Nowe wytyczne GIS dla branży beauty. Co powinny zrobić salony kosmetyczne, fryzjerskie i studia tatuażu? pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Choć szczegółowe obowiązki dla poszczególnych branż są jeszcze opracowywane przez Komisję Europejską w formie aktów delegowanych, już dziś warto zrozumieć, czym jest DPP, na jakiej podstawie prawnej działa i jakie konsekwencje może przynieść dla przedsięboprców.

Czym jest Cyfrowy Paszport Produktu?

Cyfrowy Paszport Produktu to elektroniczny zbiór danych przypisany do konkretnego produktu, umożliwiający dostęp do informacji o jego pochodzeniu, składzie, procesie produkcji, oddziaływaniu na środowisko oraz możliwościach naprawy i recyklingu. Nie jest to zwykły kod QR prowadzący do treści marketingowych – DPP ma być ustandaryzowanym źródłem danych, dostępnym dla różnych grup odbiorców (konsumentów, organów nadzoru rynku, służb celnych, podmiotów zajmujących się naprawą i recyklingiem) w różnym zakresie, zależnie od przypisanych im uprawnień.

Podstawa prawna

Podstawowym aktem jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia ram ustalania wymogów ekoprojektu w odniesieniu do zrównoważonych produktów, zmieniające dyrektywę (UE) 2020/1828 i rozporządzenie (UE) 2023/1542 oraz uchylające dyrektywę 2009/125/WE. Rozporządzenie weszło w życie 18 lipca 2024 r.  ESPR jest jednym z filarów Europejskiego Zielonego Ładu oraz gospodarki o obiegu zamkniętym.

W Rozporządzeniu ESPR najistotniejsze dla DPP są przede wszystkim:

• art. 4 – podstawa dla aktów delegowanych określających szczegółowe wymogi dla poszczególnych grup produktów (w tym zakres danych w paszporcie);
• art. 12–13 – zasady dotyczące nośnika danych oraz rejestru cyfrowych paszportów produktów prowadzonego przez Komisję Europejską.

Sama definicja legalna „cyfrowego paszportu produktu” znajduje się w art. 1 ust. 1 pkt 28 ESPR i określa go jako zbiór danych specyficznych dla danego produktu, zestawiony zgodnie z odpowiednim aktem delegowanym i dostępny drogą elektroniczną za pośrednictwem nośnika danych.

Co więcej, 16 lipca 2026 r. Komisja przyjęła Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/1778, ustanawiające rozwiązania wykonawcze dotyczące rejestru cyfrowych paszportów produktów utworzonego na podstawie art. 13 ESPR. Akt ten wszedł w życie 6 sierpnia 2026 r. i określa m.in. zasady zarządzania i operacyjnego funkcjonowania centralnego Rejestru DPP.

Osobną podstawą prawną, wyprzedzającą pod względem terminów resztę regulacji, jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 z dnia 12 lipca 2023 r. w sprawie baterii i zużytych baterii. To właśnie na jego podstawie pierwszy formalny obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu wejdzie w życie już 18 lutego 2027 r. – dla określonych kategorii baterii.

Jak będzie działał DPP?

Dostęp do paszportu ma się odbywać za pomocą cyfrowego nośnika danych łączącego fizyczny produkt z jego DPP – Ministerstwo Rozwoju i Technologii wskazuje na możliwość wykorzystania kodów QR, technologii NFC lub innych nośników cyfrowych.

W praktyce model działania wygląda następująco:

• podmiot gospodarczy gromadzi dane zgodnie z właściwym dla danego produktu aktem delegowanym;
• paszport jest tworzony i rejestrowany w centralnym Rejestrze DPP (EUDPP) prowadzonym przez Komisję, natomiast pełne dane o produkcie są przechowywane w sposób zdecentralizowany – przez sam podmiot lub dostawcę usług DPP;
• po zarejestrowaniu produktu system generuje unikalny identyfikator rejestracji (URI).

Dostęp do informacji zawartych w Cyfrowym Paszporcie Produktu będzie uzależniony od statusu i uprawnień danego użytkownika. Konsumenci będą mogli zapoznać się z podstawowymi informacjami dotyczącymi produktu, natomiast podmioty zajmujące się jego naprawą, ponownym użyciem lub recyklingiem otrzymają szerszy dostęp do danych technicznych. Najszersze uprawnienia przewidziano dla organów publicznych odpowiedzialnych za nadzór rynku, które będą mogły korzystać z informacji niezbędnych do realizacji czynności kontrolnych.

Harmonogram wdrożenia i branże objęte obowiązkiem w pierwszej kolejności

Wdrożenie obowiązku DPP będzie rozłożone w czasie i uzależnione od przyjmowania kolejnych aktów delegowanych. Zgodnie z aktualnym stanem prac:

• 18 lutego 2027 r. – pierwszy formalny obowiązek DPP, dla określonych typów baterii (na podstawie rozporządzenia 2023/1542);
• 2027 r. – planowane objęcie obowiązkiem branży tekstylnej, opon oraz aluminium;
• IV kwartał 2026 r. – planowane przyjęcie aktu delegowanego z wymogami sektorowymi dla żelaza i stali;
• 2028 r. – planowane objęcie obowiązkiem mebli;
• 2029 r. – planowane objęcie obowiązkiem materacy oraz produktów ICT.

Dodatkowo obowiązek DPP obejmie wyroby regulowane odrębnymi przepisami sektorowymi, w szczególności baterie oraz wyroby budowlane – zgodnie ze szczegółowymi wymogami określonymi we właściwych aktach.

Zabawki

Jedną z regulacji, która przewiduje wdrożenie DPP dla określonej kategorii produktów jest także Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2509 z dnia 26 listopada 2025 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek oraz uchylające dyrektywę 2009/48/WE. Przepisy Rozporządzenia ustanawiają obowiązek tworzenia cyfrowego paszportu zabawki przed jej wprowadzeniem do obrotu przez producenta. Przepisy te zaczną być stosowane od 1 sierpnia 2030 r.

Artykuł Cyfrowy Paszport Produktu (DPP). Nowy obowiązek przedsiębiorców pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Z perspektywy przedsiębiorców szczególne znaczenie mają dwa obowiązki.

Deepfake – trzeba poinformować odbiorcę o wykorzystaniu AI

Jeżeli podmiot stosuje system AI, który generuje lub manipuluje obrazy, treści audio lub wideo stanowiące deepfake, powinien ujawnić, że dana treść została sztucznie wygenerowana lub zmanipulowana.

Informacja powinna być przekazana jasno i wyraźnie, najpóźniej przy pierwszym kontakcie z treścią.

Przykładowo obowiązek może mieć znaczenie przy publikowaniu realistycznych materiałów przedstawiających osoby, które w rzeczywistości nie wypowiedziały określonych słów, nie wykonały określonych czynności albo nie uczestniczyły w przedstawionym wydarzeniu.

AI Act przewiduje jednak wyjątek dotyczący treści o charakterze artystycznym, twórczym, satyrycznym, fikcyjnym lub analogicznym. W takim przypadku informacja o wykorzystaniu AI powinna być przekazana w sposób odpowiedni, ale nie może utrudniać odbioru lub korzystania z utworu.

Teksty generowane przez AI – nie zawsze trzeba je oznaczać

Art. 50 obejmuje również teksty wygenerowane lub zmanipulowane przez AI, jeżeli są publikowane w celu informowania społeczeństwa o sprawach leżących w interesie publicznym.

Co do zasady odbiorca powinien zostać poinformowany, że tekst został sztucznie wygenerowany lub zmanipulowany.

Obowiązek nie ma jednak zastosowania, jeżeli treść została poddana weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej, a za jej publikację odpowiedzialność redakcyjną ponosi osoba fizyczna lub prawna.

Co to oznacza dla firm?

Jeżeli firma wykorzystuje AI do tworzenia realistycznych materiałów audio, wideo lub obrazów, powinna ustalić, czy materiał może zostać uznany za deepfake i w jaki sposób należy poinformować odbiorcę o wykorzystaniu AI.

W przypadku tekstów kluczowe będzie natomiast ustalenie czy materiał służy informowaniu społeczeństwa o sprawach leżących w interesie publicznym oraz czy tekst został poddany weryfikacji człowieka lub kontroli redakcyjnej.

Warto więc już teraz przejrzeć proces tworzenia i publikowania treści w organizacji. Art. 50 nie dotyczy bowiem wyłącznie dostawców technologii AI – obowiązki te skierowane są bezpośrednio do podmiotów stosujących AI.

Artykuł AI Act: deepfake i treści generowane przez AI – nowe obowiązki od 2 sierpnia 2026 r. pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Projektowane rozporządzenie ma zastąpić aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2007 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących rejestracji i zatwierdzania zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność podlegających urzędowej kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Nowelizacja zakłada aktualizację dokumentacji wykorzystywanej w procesie rejestracji zakładów oraz dostosowanie jej do funkcjonujących rozwiązań informatycznych. Obecnie rejestr zakładów podlegających nadzorowi organów PIS jest już prowadzony w formie elektronicznej za pośrednictwem SEPIS, czyli Systemu Ewidencji Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Projektowane przepisy dostosowują zatem obowiązujące regulacje oraz wzory dokumentów do funkcjonującego systemu SEPIS.

Jakie wzory dokumentów będą aktualizowane?

Projekt rozporządzenia określa wzór rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz wzory dokumentów wykorzystywanych przez przedsiębiorców w związku z rejestracją i zatwierdzaniem zakładów.

Aktualizacji będą podlegać wzory:

• wniosku o wpis zakładu do rejestru zakładów,
• wniosku o zatwierdzenie zakładu i o wpis do rejestru zakładów,
• wniosku o dokonanie zmian w rejestrze zakładów,
• wniosku o wykreślenie zakładu z rejestru zakładów,
• zaświadczenia o wpisie do rejestru zakładów.

Dokumentacja będzie obejmowała zakłady produkujące żywność pochodzenia niezwierzęcego, zakłady prowadzące obrót żywnością, a także podmioty zajmujące się produkcją lub obrotem materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z żywnością, które podlegają nadzorowi organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Artykuł Projekt nowelizacji rozporządzenia ws. wzorów dokumentów dotyczących rejestracji i zatwierdzania zakładów pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Implementacja dyrektywy unijnej

Projektowane przepisy wdrażają do polskiego systemu prawnego rozwiązania przewidziane w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/825, której celem jest przeciwdziałanie praktykom określanym jako greenwashing. Zjawisko to polega na przypisywaniu produktom lub usługom cech proekologicznych bez odpowiedniego uzasadnienia lub w sposób mogący wprowadzać konsumentów w błąd.

Nowelizacja zakłada rozszerzenie katalogu praktyk handlowych uznawanych za nieuczciwe niezależnie od okoliczności ich stosowania.

Ograniczenie nieuzasadnionych deklaracji środowiskowych

Jednym z najistotniejszych założeń projektu jest zakaz posługiwania się ogólnymi określeniami sugerującymi ekologiczny charakter produktu, takimi jak „eko”, „ekologiczny”, „przyjazny środowisku” czy „o niskim śladzie węglowym”, jeżeli przedsiębiorca nie dysponuje rzetelnymi, możliwymi do zweryfikowania dowodami potwierdzającymi prawdziwość takich twierdzeń.

Zakazane ma również być formułowanie ogólnego twierdzenia dotyczącego ekologiczności, gdy przedsiębiorca nie jest w stanie wykazać uznanej wysokiej efektywności ekologicznej. Przedsiębiorca będzie musiał też udowodnić, że dany produkt ma naturalny, ograniczony albo wręcz pozytywny wpływ na środowisko, ze względu na to, że przy jego produkcji wyemitowano mniej gazów cieplarnianych niż w produkcji innego produktu.

Oznacza to, że wszelkie komunikaty marketingowe odnoszące się do wpływu produktu na środowisko będą musiały opierać się na obiektywnych i udokumentowanych przesłankach. Samo zastosowanie atrakcyjnych haseł reklamowych nie będzie wystarczające do budowania wizerunku produktu jako ekologicznego.

Zmiany dotyczące certyfikatów ekologicznych

Projekt przewiduje również istotne ograniczenia w zakresie wykorzystywania oznaczeń i certyfikatów środowiskowych. Niedopuszczalne stanie się posługiwanie znakami jakości lub certyfikatami odnoszącymi się do zrównoważonego charakteru produktu, jeżeli nie wynikają one z niezależnego systemu certyfikacji lub nie zostały ustanowione przez właściwe organy publiczne.

Rozwiązanie to ma wyeliminować praktykę tworzenia przez przedsiębiorców własnych systemów certyfikacji lub powoływania podmiotów pozostających pod ich kontrolą wyłącznie w celu nadania produktom pozorów spełniania wysokich standardów środowiskowych.

Większa odpowiedzialność za komunikację marketingową

Nowe regulacje obejmują również sposób formułowania przekazów dotyczących działalności przedsiębiorcy. Niedozwolone będzie przedstawianie całej działalności gospodarczej lub całego produktu jako ekologicznych, jeżeli pozytywne właściwości odnoszą się jedynie do wybranego elementu produktu, procesu produkcyjnego lub ograniczonego zakresu działalności przedsiębiorstwa.

Nie będzie również możliwe deklarowanie możliwości naprawy produktu, jeżeli nie odpowiada to jego rzeczywistym właściwościom. Niedopuszczalne będzie także pomijanie informacji o tym, że aktualizacja oprogramowania może skutkować obniżeniem wydajności urządzenia.

Analogiczne zasady będą miały zastosowanie do twierdzeń dotyczących ograniczonego wpływu na środowisko, neutralności klimatycznej czy zmniejszonej emisji gazów cieplarnianych. Każde z tych oświadczeń będzie wymagało odpowiedniego uzasadnienia opartego na uznanych metodach oceny środowiskowej.

Wzmocnienie kompetencji Prezesa UOKiK

Istotnym elementem projektu jest również rozszerzenie kompetencji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK). Obecnie organ ten podejmuje działania wobec przedsiębiorców stosujących nieprawdziwe deklaracje środowiskowe przede wszystkim na podstawie ogólnych regulacji dotyczących nieuczciwych praktyk rynkowych.

Po wejściu w życie nowych przepisów greenwashing zostanie wyraźnie wskazany jako naruszenie prawa, co stworzy jednoznaczną podstawę do prowadzenia postępowań administracyjnych oraz nakładania sankcji finansowych. Zmiana ta powinna zwiększyć skuteczność egzekwowania przepisów oraz ułatwić eliminowanie nieuczciwych praktyk z rynku.

Znaczenie projektowanych zmian dla przedsiębiorców

Planowana nowelizacja będzie wymagała od przedsiębiorców weryfikacji stosowanych materiałów reklamowych, opisów produktów, etykiet, stron internetowych oraz strategii marketingowych. Każde twierdzenie dotyczące wpływu produktu na środowisko będzie musiało być poparte odpowiednią dokumentacją i możliwe do obiektywnego udowodnienia.

W praktyce oznacza to konieczność wdrożenia procedur weryfikacji komunikacji marketingowej oraz większej ostrożności przy posługiwaniu się hasłami odnoszącymi się do zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

Zgodnie z projektem, ustawa ma wejść w życie 27 września 2026 r. Aktualnie projekt został przyjęty przez Radę Ministrów.

Artykuł Projekt nowelizacji ustawy ograniczającej greenwashing pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Artykuł PPWR nowe obowiązki pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

NSA zakwestionował dotychczasową praktykę organów podatkowych, uznając, że kofeina naturalnie występująca w ekstrakcie z guarany nie powinna być automatycznie traktowana jako dodatek podlegający opłacie.

Sprawa dotyczyła producenta napojów bezalkoholowych, który planował wprowadzenie na rynek napoju zawierającego miód oraz ekstrakt z guarany.

Nie budziło wątpliwości, że napój będzie podlegał opłacie od środków spożywczych z uwagi na zawartość cukrów pochodzących z miodu.

Spór dotyczył natomiast drugiego elementu konstrukcji opłaty, tj. dodatkowej opłaty związanej z obecnością kofeiny.

Producent argumentował, że kofeina nie została dodana do napoju jako odrębny składnik, lecz występuje naturalnie w ekstrakcie z guarany. W jego ocenie taka sytuacja powinna korzystać z wyłączenia przewidzianego dla substancji naturalnie występujących w składnikach napoju.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie zgodził się z takim stanowiskiem. Organ uznał, że skoro producent świadomie dodaje do napoju ekstrakt z guarany, to jednocześnie dodaje kofeinę zawartą w tym ekstrakcie. W konsekwencji napój powinien zostać objęty również częścią opłaty dotyczącą kofeiny.

Stanowisko to podzielił następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (wyrok z 4 grudnia 2024 r., sygn. I SA/Wr 581/24).

Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z takim podejściem. W wyroku z 23 czerwca 2026 r. uchylił zarówno wyrok WSA, jak i interpretację indywidualną Dyrektora KIS.

Z informacji dostępnych po ogłoszeniu wyroku wynika, że NSA uznał za błędne automatyczne utożsamianie dodania ekstraktu roślinnego z dodaniem kofeiny jako odrębnej substancji.

Innymi słowy, fakt wykorzystania składnika, który naturalnie zawiera kofeinę, nie oznacza jeszcze, że producent dodaje do napoju kofeinę w rozumieniu przepisów dotyczących opłaty od środków spożywczych.

Na obecnym etapie znane jest rozstrzygnięcie NSA, natomiast kluczowe znaczenie będzie miało pisemne uzasadnienie wyroku.

Wyrok stanowi ważny sygnał dla organów podatkowych, że przepisy dotyczące opłaty od środków spożywczych nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający.

Artykuł Kofeina z guarany a podatek cukrowy. Wyrok NSA  pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Artykuł Szkolenia – prawo suplementów diety, claimy, novel food i inne pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów został określony na III kwartał 2026 r.

Co ma się zmienić?

Z uzasadnienia projektu wynika, że celem nowelizacji jest przede wszystkim zwiększenie skuteczności opłaty od środków spożywczych poprzez uszczelnienie systemu oraz podwyższenie wysokości opłat. Projektodawca wskazuje, że obecne stawki, obowiązujące od 2020 r., przestały spełniać swoją funkcję, ponieważ ich udział w cenie napojów jest zbyt niski, aby realnie wpływać na decyzje zakupowe konsumentów. 

Najważniejsze proponowane zmiany obejmują:

✅ podwyższenie stawek opłaty cukrowej, w tym:

✅ objęcie opłatą wszystkich koncentratów, niezależnie od ich postaci (nie tylko syropów, ale również koncentratów stałych czy półpłynnych), przy jednoczesnym wprowadzeniu odrębnej stawki dla koncentratów; 

✅ objęcie opłatą części suplementów diety w postaci napojów. Projekt zakłada, że opłatą zostaną objęte napoje będące suplementami diety, z wyjątkiem produktów sprzedawanych w opakowaniach o pojemności do 200 ml. W uzasadnieniu wskazano, że obecnie część wysoko słodzonych produktów została przekwalifikowana z żywności wzbogacanej na suplementy diety, co umożliwiało uniknięcie opłaty cukrowej. 

✅ objęcie opłatą także niektórych napojów zawierających co najmniej 20% soku, jeżeli jednocześnie zawierają substancje słodzące, kofeinę lub taurynę. Projekt ma wyeliminować wykorzystywanie obecnych wyjątków poprzez odpowiednią modyfikację składu produktów. 

Co to oznacza dla przedsiębiorców?

Jeżeli projekt zostanie uchwalony w obecnym kształcie, zmiany mogą dotknąć znacznie szerszą grupę przedsiębiorców niż dotychczas.

Szczególną uwagę powinny zwrócić:

• producenci napojów,
• producenci koncentratów, nie tylko tych w postaci płynnej.
• podmioty oferujące suplementy diety w postaci płynnej.
•  

Projekt pokazuje również kierunek, w którym zmierza ustawodawca – ograniczanie możliwości obchodzenia opłaty cukrowej poprzez zmianę kwalifikacji produktu lub jego składu.

To dopiero początek procesu legislacyjnego

Treść projektu może jeszcze ulec zmianie w toku dalszych prac rządowych i parlamentarnych. Warto jednak już teraz przeanalizować, czy planowane zmiany mogą wpłynąć na Państwa obowiązki.

Artykuł Nowa odsłona opłaty cukrowej. Rząd szykuje istotne zmiany dla branży spożywczej i suplementów diety pochodzi z serwisu Foodmedlaw - Marta Łanoch .