Czy przedsiębiorca, który prawidłowo oznakował produkt zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011, może uznać, że nie ponosi już ryzyka związanego z przepisami dotyczącymi nieuczciwych praktyk handlowych? Najnowszy wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wskazuje, że odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna.
TSUE w wyroku z dnia 30 kwietnia 2026 r. w sprawie Lidl Italia przeciwko AGCM (C-301/25) odniósł się do wzajemnych relacji dyrektywą 2005/29/WE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych (UCPD) a rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.
Postępowanie dotyczyło makaronów sprzedawanych przez Lidl Italia. Na opakowaniach produktów zamieszczono informacje wskazujące na włoskie pochodzenie oraz przemiał pszenicy we Włoszech. Okazało się jednak, że sama pszenica pochodziła z UE i spoza UE. Włoski organ ochrony konkurencji (AGCM) uznał, że sposób przedstawienia informacji na opakowaniu mógł wywoływać u przeciętnego konsumenta wrażenie, że również pszenica wykorzystana do produkcji makaronu pochodziła z Włoch. W konsekwencji na Lidl Italia nałożono karę w wysokości 1 mln euro.
Lidl Italia, zakwestionował przedmiotową decyzję, wskazując, że skoro sprawa dotyczyła informacji o żywności, to zastosowanie powinny mieć wyłącznie przepisy rozporządzenia nr 1169/2011.
TSUE nie zgodził się jednak z przyjętą argumentacją. Uznał bowiem, że regulacje prawne dotyczące informacji na temat żywności oraz przepisy dotyczące nieuczciwych praktyk handlowych mogą co do zasady współistnieć i być stosowane równolegle.
Samo objęcie danego zagadnienia przepisami rozporządzenia nr 1169/2011 nie wyklucza zastosowania dyrektywy 2005/29/WE. Fakt, że oba akty prawne mogą odnosić się do tego samego elementu oznakowania lub sposobu prezentacji produktu, nie oznacza bowiem, że pomiędzy ich przepisami zachodzi sprzeczność.
Jednocześnie możliwość równoległego zastosowania obu reżimów nie oznacza, że przedsiębiorca może zostać ukarany na podstawie UCPD za informację, która jest zgodna ze szczegółowymi wymogami określonymi w rozporządzeniu nr 1169/2011.
W praktyce oznacza to, że weryfikacja oznakowania nie powinna ograniczać się wyłącznie do sprawdzenia, czy spełnia ono wymagania określone przez rozporządzenie nr 1169/2011. W określonych przypadkach zasadne może być również przeanalizowanie całego sposobu komunikowania informacji konsumentowi pod kątem przepisów UCPD.
