Cyfrowy Paszport Produktu (Digital Product Passport, DPP) to jedno z najważniejszych narzędzi prawnych i technologicznych, które w najbliższych latach zmienią sposób funkcjonowania przedsiębiorstw na rynku Unii Europejskiej. Dla wielu firm będzie oznaczał konieczność gromadzenia, aktualizowania i udostępniania szczegółowych informacji o produktach, ich składzie, pochodzeniu, możliwościach naprawy oraz recyklingu.
Choć szczegółowe obowiązki dla poszczególnych branż są jeszcze opracowywane przez Komisję Europejską w formie aktów delegowanych, już dziś warto zrozumieć, czym jest DPP, na jakiej podstawie prawnej działa i jakie konsekwencje może przynieść dla przedsięboprców.
Czym jest Cyfrowy Paszport Produktu?
Cyfrowy Paszport Produktu to elektroniczny zbiór danych przypisany do konkretnego produktu, umożliwiający dostęp do informacji o jego pochodzeniu, składzie, procesie produkcji, oddziaływaniu na środowisko oraz możliwościach naprawy i recyklingu. Nie jest to zwykły kod QR prowadzący do treści marketingowych – DPP ma być ustandaryzowanym źródłem danych, dostępnym dla różnych grup odbiorców (konsumentów, organów nadzoru rynku, służb celnych, podmiotów zajmujących się naprawą i recyklingiem) w różnym zakresie, zależnie od przypisanych im uprawnień.
Podstawa prawna
Podstawowym aktem jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia ram ustalania wymogów ekoprojektu w odniesieniu do zrównoważonych produktów, zmieniające dyrektywę (UE) 2020/1828 i rozporządzenie (UE) 2023/1542 oraz uchylające dyrektywę 2009/125/WE. Rozporządzenie weszło w życie 18 lipca 2024 r. ESPR jest jednym z filarów Europejskiego Zielonego Ładu oraz gospodarki o obiegu zamkniętym.
W Rozporządzeniu ESPR najistotniejsze dla DPP są przede wszystkim:
- art. 4 – podstawa dla aktów delegowanych określających szczegółowe wymogi dla poszczególnych grup produktów (w tym zakres danych w paszporcie);
- art. 12–13 – zasady dotyczące nośnika danych oraz rejestru cyfrowych paszportów produktów prowadzonego przez Komisję Europejską.
Sama definicja legalna „cyfrowego paszportu produktu” znajduje się w art. 1 ust. 1 pkt 28 ESPR i określa go jako zbiór danych specyficznych dla danego produktu, zestawiony zgodnie z odpowiednim aktem delegowanym i dostępny drogą elektroniczną za pośrednictwem nośnika danych.
Co więcej, 16 lipca 2026 r. Komisja przyjęła Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2026/1778, ustanawiające rozwiązania wykonawcze dotyczące rejestru cyfrowych paszportów produktów utworzonego na podstawie art. 13 ESPR. Akt ten wszedł w życie 6 sierpnia 2026 r. i określa m.in. zasady zarządzania i operacyjnego funkcjonowania centralnego Rejestru DPP.
Osobną podstawą prawną, wyprzedzającą pod względem terminów resztę regulacji, jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1542 z dnia 12 lipca 2023 r. w sprawie baterii i zużytych baterii. To właśnie na jego podstawie pierwszy formalny obowiązek posiadania cyfrowego paszportu produktu wejdzie w życie już 18 lutego 2027 r. – dla określonych kategorii baterii.
Jak będzie działał DPP?
Dostęp do paszportu ma się odbywać za pomocą cyfrowego nośnika danych łączącego fizyczny produkt z jego DPP – Ministerstwo Rozwoju i Technologii wskazuje na możliwość wykorzystania kodów QR, technologii NFC lub innych nośników cyfrowych.
W praktyce model działania wygląda następująco:
- podmiot gospodarczy gromadzi dane zgodnie z właściwym dla danego produktu aktem delegowanym;
- paszport jest tworzony i rejestrowany w centralnym Rejestrze DPP (EUDPP) prowadzonym przez Komisję, natomiast pełne dane o produkcie są przechowywane w sposób zdecentralizowany – przez sam podmiot lub dostawcę usług DPP;
- po zarejestrowaniu produktu system generuje unikalny identyfikator rejestracji (URI).
Dostęp do informacji zawartych w Cyfrowym Paszporcie Produktu będzie uzależniony od statusu i uprawnień danego użytkownika. Konsumenci będą mogli zapoznać się z podstawowymi informacjami dotyczącymi produktu, natomiast podmioty zajmujące się jego naprawą, ponownym użyciem lub recyklingiem otrzymają szerszy dostęp do danych technicznych. Najszersze uprawnienia przewidziano dla organów publicznych odpowiedzialnych za nadzór rynku, które będą mogły korzystać z informacji niezbędnych do realizacji czynności kontrolnych.
Harmonogram wdrożenia i branże objęte obowiązkiem w pierwszej kolejności
Wdrożenie obowiązku DPP będzie rozłożone w czasie i uzależnione od przyjmowania kolejnych aktów delegowanych. Zgodnie z aktualnym stanem prac:
- 18 lutego 2027 r. – pierwszy formalny obowiązek DPP, dla określonych typów baterii (na podstawie rozporządzenia 2023/1542);
- 2027 r. – planowane objęcie obowiązkiem branży tekstylnej, opon oraz aluminium;
- IV kwartał 2026 r. – planowane przyjęcie aktu delegowanego z wymogami sektorowymi dla żelaza i stali;
- 2028 r. – planowane objęcie obowiązkiem mebli;
- 2029 r. – planowane objęcie obowiązkiem materacy oraz produktów ICT.
Dodatkowo obowiązek DPP obejmie wyroby regulowane odrębnymi przepisami sektorowymi, w szczególności baterie oraz wyroby budowlane – zgodnie ze szczegółowymi wymogami określonymi we właściwych aktach.
Zabawki
Jedną z regulacji, która przewiduje wdrożenie DPP dla określonej kategorii produktów jest także Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2509 z dnia 26 listopada 2025 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek oraz uchylające dyrektywę 2009/48/WE. Przepisy Rozporządzenia ustanawiają obowiązek tworzenia cyfrowego paszportu zabawki przed jej wprowadzeniem do obrotu przez producenta. Przepisy te zaczną być stosowane od 1 sierpnia 2030 r.
